کودکان از بدو تولد یادگیری سمعی خود را با آوا یا آهنگ شروع می کنند. به طوری که با صداهایی که در قالب لالائی از طرف مادر خوانده می شود خوابیده و‌بیدار می شوند.این لالایی ها همچنین منتقل کننده عواطف و احساسات می باشند. نکته اذان در گوش نوزاد خواندن نیز همین است.
از سوی دیگر ثابت شده خانواده هایی که پدر و مادر با کلمات لطیف و لحن خوش با بچه ها گفت و گو می کنند سهم خود را در تربیت اخلاق به خوبی انجام داده‌اند. یکی از روحانیون عارف و حافظ شناس معتقد است که فرهنگ قبل از مغول ایران توسط غزل های حافظ به دوران بعد از مغول انتقال داده شده است. غزلیات حافظ که متن معرفتی آن از قرآن است، چندین هنر در خود دارد: هنر ادبی، فصاحت و بلاغت نظیر قرآن، هنر آوایی و موسیقی، هنر تصویری، تجسمی، و دراماتیک.
نمونه هنر موسیقی و آوایی این است که خوانندگان اصیل ما اغلب٬غزلیات حافظ را در دستگاه های موسیقی اصیل ایرانی و به صورت تصنیف خوانده اند. هنر تصویری آن این است که هنرمندان مینیاتوریست تصاویری را منطبق با متن و آوای اشعار آن ارائه داده اند. در خصوص هنر دراماتیک اینکه هم با آهنگ حزین خوانده می شود و هم شاد.
گفتیم کودکان زیر دو سال روان خوب و اخلاق را از طریق آوا فرا می گیرند. شخصیت آنها شکل می‌گیرد و هنگامی که در زمان نوجوانی وارد تخیل می‌شوند از این سرمایه استفاده می کنند. آوای قرآنی که توسط قاریان اصیل نظیر عبدالباسط منشادی و همچنین قاریان ایرانی تلاوت می شود می‌تواند سهم مهمی در پرورش شخصیت و آرامش روانی که امروز سخت مورد نیاز است داشته باشد.
خلاصه کودکان را با هنر تربیت کنیم. و هدف صرفا تربیت بچه ازسنین پائین با زبان انگلیسی و یا علوم خشک به صرف قبولی دانشگاه و آن هم تنها رشته پزشکی نباشد تا روح و روان و آرامش زندگیشان تباه نگردد. کودکان را با موسیقی اصیل ایرانی که حاوی معرفت است بخوابانیم، بیدار کنیم و برقصانیم.
دکتر سید ضیاالدین تابعی
1399