چرا روزه داری باعث افزایش طول عمر می شود؟ - بخش اول

 

🔷اجداد ما هر روز سه وعده غذایی منظم کامل به همراه تنقلات ، مصرف نمی کردند و تحرک بسیار بیشتری هم داشتند اما امروزه رژیم غذ یی سه وعده ای همراه با مصرف تنقلات در کنار بی تحرکی زیاد، به قدری در فرهنگ ما وارد شده است که تغییر در این الگو دشوار به نظر می رسد

 

🔷فراوانی مواد غذایی و بازاریابی گسترده آن در کشورهای توسعه یافته از جمله موانع تغییر در این رژیم غذایی پرمصرف است. از سویی دیگر بسیاری از افراد هنگام تغییر رژیم غذایی سه وعده ای کامل به محدودیت مصرف کالری به شکل متناوب ، از «تحریک پذیری زیاد» و «کاهش توانایی تمرکز» شکایت می کنند که باید گفت مطالعات نشان داده اند این عوارض اولیه، معمولاً طی یک ماه از بین می روند و نباید نگران آن بود.

 

🔷 مطالعات طولانی و متعدد که امروزه در فازهای بالینی بسیار توسعه یافته اند، اسناد محکم علمی درباره تاثیرات فوق العاده محدودیت مصرف کالری روزانه و روزه داری متناوب، هم بر افزایش سلامتی و هم افزایش طول عمر ارائه ، و آن را تلنگر دوره ای فوق العاده موثری در متابولیک بدن و سوخت رسانی به سلولها توصیف کرده اند که باعث تقویت عملکرد ذهنی و جسمی و مقاومت انسان در برابر بیماریها می شود.

 

🔷نتایج یک مقاله مهم منتشره در مجله معتبر «نیوانگلند» تحت عنوان:  Effects of Intermittent Fasting on Health,Aging, and Disease  تاثیرات گسترده روزه داری متناوب بر شاخصهای سلامت عمومی و معکوس سازی روند بیماری و پیری را به خوبی نشان داده است:

 

🔻نتایج این مقاله درباره آثار روزه داری:

 

⏪حرکت سوخت و ساز بدن از گلوکز کبد به سمت اسیدهای چرب:

گلوکز مشتق از کبد، منبع اصلی سوخت بدن است و چربی در بافتهای چربی بدن ذخیره می شود. روزه داری و محدودیت کالری مصرفی، باعث تغییرات در روند سوخت و ساز بدن (متابولیک) از گلوکز کبدی (ذخیره شده در کبد) ، به سمت اسیدهای چرب می شود. این اتفاق بسیار پرفایده ای برای بدن از جمله پیشگیری از کبد چرب غیرالکلی و کاهش مشکلات قلبی عروقی است

 

⏪افزایش سطح کتون خون و سوخت رسانی بهتر به سلول ها:

با شکستن اسیدهای چرب بدن، ناشی از تغییرات در روند متابولیک حاصل از روزه داری، «کتوزیس» یا همان افزایش سطح کتون خون رخ می دهد. «کتوزیس» ، فرایند طبیعی متابولیکی است که از ورود بیش از حد چربی به کبد و التهاب آن جلوگیری می کند. با شروع روزه داری طی 8 تا 12 ساعت پرهیز از غذا خوردن، سطح کتون خون افزایش می یابد  و تا 24 ساعت به 2 تا 5 میلی متر می رسد . این امر، زمینه سوخت رسانی بهتر به سلول ها را فراهم می کند.

 

⏪کند شدن روند پیری با کاهش تولید رادیکالهای آزاد اکسیژن :

رادیکال های آزاد اکسیژن در بدن، موادی که سلول ها برای عملکرد صحیح نیاز دارند را در طول زمان، تجزیه و تخریب می‌کنند و باعث بیماری و پیری می‌شوند. زمانی که بدن به سمت پیری می‌رود، توانایی اش برای جنگیدن با اثرات این رادیکالها  کم و کمتر و این اتفاق باعث می شود روند پیری سریعتر از حالت عادی به مسیر خود ادامه دهد. روزه داری از این روند پیشگیری می کند

 

⏪ایجاد پاسخ هماهنگ سلولی و محافظت کننده در اندامها:

در هنگام روزه داری متناوب، پاسخهای هماهنگ سلولی و محافظت كننده در اندامها ایجاد می شود؛ نتیجه این اتفاق، بسیار عالیست: بهبودی در تنظیم قند خون ، افزایش مقاومت به استرس و سرکوب التهاب

 

⏪حذف پروتئین های آسیب دیده بدن:

در زمان روزه داری ، سلولها مسیرهایی را در بدن بهبود می بخشند که باعث تقویت دفاع ذاتی در برابر استرس اکسیداتیو و متابولیک می شود. روزه داری به سلول های بدن فرصت حذف پروتئینها و میتوکندری های آسیب دیده و بازیابی ترکیبات مولکولی را می دهد. درحالی که این اتفاق مورد نیاز بدن ، در هنگام تغذیه با سه وعده همراه با میان وعده های غذایی، به دلیل درگیر کردن سلول ها ، رخ نمی دهد

 

⏪کاهش وزن به اندازه رژیمهای غذایی استاندارد:

روزه داری متناوب به اندازه رژیم های غذایی استاندارد، برای کاهش وزن مؤثر است.  در یک آزمایش، 16 شرکت کننده سالم که به مدت 22 روز، روزه داری متناوب داشتند ، 2.5 درصد از وزن اولیه و 4 درصد از چربی خود را از دست دادند؛ ضمن آن که قند خون ناشتای آنها 57 درصد کاهش نشان داد.  با کاهش وزن ناشی از اثرات روزه داری، افزایش مقاومت بدن در برابر طیف گسترده ای از آسیبهای بالقوه متابولیکی،  پیشرفت در تنظیمات گلوکز ، فشار خون ، اکسیژن ( نسبت دی اکسید کربن تولید شده به اکسیژن مصرف شده ) و ضربان قلب و نیز از بین رفتن چربی شکمی رخ می دهد

 

⏪تمرین استقامت در بدن:

مطالعه ای بر روی دو گروه از موشهایی که از وزن بدن یکسان برخوردار بودند نشان داد گروهی که تحت رژیم روزه داری روزانه قرار گرفتند ، نسبت به موشهایی که به مواد غذایی نامحدود دسترسی داشتند از استقامت بسیار بهتری برخوردار بودند

 

 

 

در اين ماه رمضان بايد دل‌هايمان را مطالعه‌اى بكنيم، شايد يك جمع بندى مناسبى براى اين ماه باشد. بايد ببينيم كينه‌هاى ما نسبت به مؤمنين، نسبت به دوستان، از چه نوع است. آيا «لِلّه» است‌؟ در دعا داريم كه: «خدايا! تو كينه‌ها را ببر، مگر آن كينه و غِلّى كه به خاطر تو باشد».

بايد ببينيم كه كينه‌هاى ما به خاطر چيست‌؟آيا براى اينكه دعوتمان نكردند يا ديرتر به ما گفتند يا چايى خوب به ما ندادند يا...

اين كينه‌هاباعث محروميت‌هاست. اين سوء ظن‌ها و بدگمانى‌ها باعث محروميت‌هاست؛ چه به خدا و چه به بندگان خدا.

آيا ما به خدا بدبين نيستيم‌؟ يعنى خدا را مهربان و رحيم مى‌بينيم، نزديك مى‌بينيم، مجيب مى‌دانيم، ته دلمان در پروندۀ خدا سياهى ننوشته‌ايم‌؟ راستى آيا مسبِّح هستيم‌؟

وقتى همۀ اين بارش‌ها باشد ولى ظرف من واژگون باشد، چه حاصلى به دست مى‌آورم‌؟ در روايت آمده است كه اگر به مقدار كمى كينۀ مؤمنى در دل تو باشد، به اندازۀ سال‌هاى نورى، بوى بهشت را نخواهى شنيد و نخواهى يافت.

 

 

📚 بهار رويش (مروری بر دعاهای ورود و وداع ماه رمضان)، صفحه 33

 

🔶استاد علی صفایی حائری