۱-روش قرنطینه ی کنونی، با روش مراقبت های پلیسی در صورتی که در درازمدت و به صورت کامل انجام شود ثمربخش است که این مهم با وضعیت اقتصادی و فرهنگی جامعه ی ما مغایرت تام دارد.
۲-کاوش های قرآنی حاکی از آن است که وقتی امت های گذشته با اتکا به توانمندی های فنی خود،خدا را فراموش کردند به تباهی آلوده شدند و خداوند با روش های مختلف آن ها را از بین برد تا اقوام بهتری را جایگزین آن ها کند(ولا تجد لسنتنا تحویلا) اسرا۷۷. در نتیجه جوامع انسانی مقهور سنن قاطع و خلل ناپذیر الهی هستند.
۳-در زمانی که حمله ی مغول اتفاق افتاد و قتل عام در ایران آغاز گشت،تنها راه چاره در برابر این فتنه،مقاومت و صبر و به ویژه ظهور نهضت سربداران و استمداد از عرفان اصیل اسلامی در این برهه ی تاریخی بود.
۴-مطابق علم امروز،تنها راه اثبات شده برای سلامتی انسان در برابر عوامل زیست شناختی(بیولوژیک) مانند ویروس،تعادل سیستم ایمنی(نه پرکاری و نه کم کاری) است.
از آنجا که تعادل سیستم ایمنی به تعادل هیجانی بستگی دارد؛امروزه با شیوع افسردگی و بروز حالت تهاجمی در جوانان،احتمال بروز بیماری های ثانویه ی مزمن نیز افزایش خواهد یافت.
۵-در جوامع امروزی ذهنیت تنازع بقا در تمام امور زیست شناختی،سیاسی و اقتصادی،جایگزین فطرت و محبت ناب انسانی شده و انسان هارا تبدیل به حیوانات وحشی ای کرده،که از کشتن و آزار همنوعان و به بردگی کشیدن یکدیگر احساس رضایت مینمایند.
با وجود همه ی این مباحث مطرح شده،باید به نکات ذیل توجه نمود:
۱-شعار کرونا را شکست میدهیم را باید به شعار(کرونا، با ما همزیستی مسالمت امیز داشته باش) تغییر دهیم.
۲-به جای ترساندن افراطی مردم،آن هارا به صبر جمیل رهنمون کنیم.
۳-مردم حل تمامی امور را از دولت مطالبه نکنند و دولت هم وعده های قابل وصول به مردم بدهد.
۴-همه ی فرهیختگان جامعه اعم از پزشکان،اقتصاد دانان، حوزویان و... همه با وحدت رویه و هماهنگ با یکدیگر عمل کنند و از خودشیفتگی در افکار بپرهیزند و جامعه را برای پذیرش یک دوره ی ریاضت و تحمل مشکلات آماده نمایند.
۵-ثروتمندان جامعه نیز باید بدانند؛ که باید به مستمندان رسیدگی نمایند و برکت اموال خود را از باریتعالی بخواهند زیرا در این برهه ی زمانی نمیتوانند سرمایه ی خود را از کشور خارج کنند و جبران خسارت نمایند، چون وضعیت فقر و بیماری در جهان همه گیر شده است و مستمندان جامعه نیز منتظر کمک از سوی دیگران نباشند و مشاغل یدی خود را تقویت نمایند.
*در نهایت باید بدانیم که قرنطینه ی اجباری و افراطی،راه حل مسئله ی کنونی نیست و باید راه تربیت خدا اتکاری را به مردم خود و حتی کودکان سرزمینمان بیاموزیم و بدانیم که اینطور نیست که عصر و سختی دائمی باشد بلکه مطابق آیات قرآن کریم هر سختی از دو سو با آسانی محدود می‌شود و اجازه ی طغیان به آن داده نمی‌شود(فان مع العسر یسرا ان مع العسر یسرا) انشراح۵-۶.
پس به راستی با هر سختی یک آسانی است و با همان سختی یک آسانی دیگر نیز هست.*